Μήπως πρέπει να ορίσουμε ξανά τη «θηλυκότητα»;

Με αφορμή άλλη μια είδηση ότι ένας άντρας δολοφόνησε τη γυναίκα του στο ίδιο τους το σπίτι, σκέφτομαι πού σταματάει αυτό. Και αν σταματάει, τι πρέπει να αλλάξει;

Πολλά πρέπει να αλλάξουν. Νοοτροπίες, διαπαιδαγώγηση, κρατική πρόληψη και προστασία των γυναικών σε παρόμοια θέση.

Δεν θα μιλήσω για όλα σε αυτό το κείμενο, προφανώς. Ένα όμως από αυτά που πρέπει να επαναπροσδιοριστούν είναι και η έννοια της θηλυκότητας. Αν γκουγκλάρει κάποιος αυτή τη λέξη, θα βγουν ένα σωρό λουλουδάτα φορέματα, τριαντάφυλλα και στρογγυλά οπίσθια. Είναι όμως αυτό η θηλυκότητα;

Τι θεωρείται «θηλυκότητα»

Ο όρος έχει γαλουχήσει πολλές γενιές γυναικών. Πάμε να δούμε τι περιλαμβάνει:

• Συγκεκριμένο ντύσιμο. Άβολες γόβες, στενά ρούχα, πολλές ώρες και χρήμα στο μακιγιάζ και στα μαλλιά. Ακόμα και σήμερα που πλέον το ντύσιμο είναι πιο άνετο, τα dress code πολύ χαλαρά, ξοδεύεται τεράστια ενέργεια και χρήμα στο skincare, στα καλλυντικά, στα μανικιούρ, ήδη από την εφηβική ηλικία. Δεν υποτιμώ καθόλου την ομορφιά ή τη μόδα, αρκεί να μην είναι το μόνο που θεωρούμε σημαντικό για τις γυναίκες. Πάντα θέλουμε να είμαστε όμορφες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κρινόμαστε αν θέλουμε να κάνουμε διαφορετικές επιλογές.
• Περιορισμός στην έκφραση. Πολλές μεγαλώσαμε με «μη βρίζεις, μη μιλάς έτσι, δεν είναι θηλυκό». Οι άντρες επίσης μιλούν καθημερινά για το σεξ στη δουλειά τους, στις παρέες τους, αλλά όταν μιλήσει μια γυναίκα συνήθως κατατάσσεται σε κατηγορίες. «Απελευθερωμένη», «διαθέσιμη» και διάφορα άλλα. Επίσης, η θηλυκότητα είναι συνυφασμένη με τη γλυκύτητα, με την πραότητα, με τη μη επιθετική συμπεριφορά. Ακόμα κι αν δέχεσαι εσύ επίθεση.
• Υποβιβασμός της γυναικείας εμπειρίας. Οι γυναίκες μαθαίνουν από μικρές να αμφισβητούν τον ίδιο τους τον εαυτό, το ίδιο τους το σώμα. Με ποιον τρόπο; Με το να μην ακούγονται και τελικά να σιωπούν. Ακόμα και για βιολογικές διαφορές, όπως είναι η περίοδος, όπου εξακολουθούν να θεωρούν τις ορμονικές μεταβολές των γυναικών «υπερβολές». Πολύ πρόσφατα είδα ένα βίντεο με έλληνα γυναικολόγο που απαντούσε σε ερωτήσεις «μύθος ή αλήθεια» σχετικά με αυτό το θέμα. Ότι ναι, η διάθεση και η διατροφή, ακόμα και η θερμοκρασία επηρεάζεται από την περίοδο και η κοπέλα που τον ρωτούσε πρότεινε να το στείλουν στους συντρόφους τους ώστε να αποδείξουν ότι δεν είναι «τρελές» ούτε ελέφαντες. Επομένως, το βίωμά της έπρεπε να φέρει τη σφραγίδα ενός άντρα για να θεωρηθεί έγκυρο.

Νιώθουμε ασφαλείς να είμαστε θηλυκά;

Πρόσφατες έρευνες της ελληνίδας Δρ. Ιουλίας Γράψα στο Harvard, δείχνουν ότι γυναίκες με καρδιολογικά νοσήματα καθυστερούν να λάβουν σωστή φαρμακευτική αγωγή σε σχέση με τους άνδρες. Λόγω ελλιπών ερευνών και εκτιμήσεων κινδύνου, αλλά και μειωμένης εκπροσώπησης σε κλινικές μελέτες. Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης αντιμετωπίζονται ως τώρα ως κυρίως ψυχολογικής φύσης, χωρίς οι γυναίκες να λαμβάνουν ουσιαστική ιατρική βοήθεια.

Όλα τα παραπάνω συμβάλλουν σε ένα αποτέλεσμα: γυναίκες ανασφαλείς, γυναίκες που μαθαίνουν να είναι ευχάριστες, να σιωπούν.

Γυναίκες που η κοινωνία δεν τις ακούει. Αλλά ταυτόχρονα τους λέει επιτακτικά «Μιλήστε».

Η θηλυκότητα δεν θα έπρεπε να περιλαμβάνει τίποτα από τα παραπάνω. Κατά τη γνώμη μου, η γνήσια γυναικεία φύση είναι το εντελώς αντίθετο. Είναι δυνατή, είναι ελεύθερη να μιλήσει όπως θέλει, χωρίς να σκέφτεται τις ταμπέλες. Δεν έχει ανοχή, αλλά αντοχή.

Η θηλυκότητα δεν είναι η σιωπή. Είναι η υπεράσπιση της ζωής, του εαυτού της και της κοινωνίας. Όχι με τη στρατιωτική έννοια, αλλά με την αλλαγή, με την ενσυναίσθηση, με την αντίσταση σε καθετί που την απειλεί και τη διεκδίκηση όποιου μέσου για να διατηρηθεί.

Αυτό θα πρέπει να μάθουμε στα κορίτσια. Αν δεν την σπρώξουμε εμείς την αλλαγή, κανείς άλλος δεν θα το κάνει για εμάς.

Εσύ τι πιστεύεις; Γράψε μου τις σκέψεις σου στα σχόλια, θα χαρώ να σε ακούσω! Ή, αν σου άρεσε κοινοποίησέ το σε άλλους.