Φράσεις που ακούς όταν είσαι συγγραφέας (και μητέρα)

Είμαι συγγραφέας και μητέρα. Αυτός ο συνδυασμός υπάρχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεν γεννήθηκε τώρα. Χιλιάδες γυναίκες στην Ιστορία που έγραφαν είχαν και παιδιά. Η Άλκη Ζέη έγραφε τα βιβλία της στην κουζίνα, ενώ μαγείρευε για τα παιδιά της. Όταν ρωτήθηκε σε μια συνέντευξη για αυτό το θέμα, απάντησε το αυτονόητο «Γιατί με ρωτάτε; Κάποιος έπρεπε να μαγειρεύει».

Το θέμα είναι ότι, όπως σχεδόν σε όλα, υπάρχουν και εδώ στερεότυπα.

Η συγγραφή μπορεί να μην είναι καταχωρισμένη στο συλλογικό υποσυνείδητο ως δουλειά, αλλά είναι. Απαιτεί χρόνο, ενέργεια, αποτελέσματα. Συνεργάζεσαι με άλλους ανθρώπους για την επιμέλεια, το εξώφυλλο, για την έκδοση, για τις παρουσιάσεις.

Υπάρχει όμως μια άβολη στιχομυθία που εμφανίζεται αμέσως μόλις δηλώσεις «συγγραφέας». Σκέφτηκα λοιπόν να συγκεντρώσω μερικές φράσεις που λέγονται και ίσως θα έπρεπε να αναθεωρηθούν.

Συγγραφέας. Eσείς που γράφετε κοιτώντας τοπία;

Όχι, δεν γράφουμε ρεμβάζοντας σε τοπία. Κάποιοι λίγοι έχουν αυτή την πολυτέλεια, αλλά αρκετοί άλλοι ζούνε μέσα στη ζωή, έχουν άτομα που εξαρτώνται από αυτούς, έχουν παιδιά, σπίτι, συζύγους, κοινωνική ζωή. Και μέσα σε όλα αυτά, γράφουν. Για τους άλλους, για τους εαυτούς τους. Για την τέχνη τους. Γιατί έτσι.

Η συγγραφή ακούγεται αρκετά ρομαντική ή «εκτός πραγματικότητας», αλλά δεν είναι. Απαιτεί μάλιστα να έχεις λύσει πρακτικά ζητήματα, όπως θα διαβάσεις στο κείμενό μου «Εργασία στο σπίτι: Πώς να οργανώσεις τον χρόνο σου σε 5 βήματα».

Κερδίζεις από τη συγγραφή;

Αντιλαμβάνομαι ότι συνήθως η επιτυχία μετριέται με χρηματικά ποσά, αν και η ιστορία της λογοτεχνίας έχει δείξει το εντελώς αντίθετο. Η διαχρονικότητα της λογοτεχνίας δεν είναι πάντα ανάλογη με την εμπορικότητα, χωρίς όμως το ένα να αποκλείει το άλλο. Παρόλα αυτά, εγώ πολύ συνοπτικά θα πω ότι αν αφιερώσεις πολύ χρόνο και κόπο και ενέργεια και την αντιμετωπίσεις ως δουλειά, μπορείς να κερδίσεις από τη συγγραφή. Πέραν αυτού, παραμένει μια ερώτηση που μάλλον δεν θα την τη ρωτούσαν αν έλεγα ότι θα ανοίξω καφέ, παρόλο που υπάρχει ένα σε κάθε γωνία.

Ποιος διαβάζει βιβλία σήμερα;

Κάποιοι διαβάζουν, σίγουρα. Για αυτούς γράφουμε.

Δεν δουλεύεις;

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Αν είσαι μητέρα ενός ή περισσότερων μικρών παιδιών, ο χρόνος είναι ΠΟΛΥ συγκεκριμένος. Το να γράφεις λογοτεχνία έτσι κι αλλιώς απαιτεί χρόνο, καθημερινή ενασχόληση και μια μητέρα που αποφασίζει ότι θέλει να είναι συγγραφέας, θα πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτό. Όταν εργαζόμουν σε δουλειά γραφείου έχοντας ήδη τα δύο μου παιδιά, δεν υπήρχε καθόλου χρόνος για συγγραφή. Απλώς κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να τα κάνεις όλα. Κι αποφασίζεις τι θέλεις.

Η δημιουργικότητα δεν είναι ή δεν θα έπρεπε κάτι προαιρετικό. Πολλές μητέρες βάζουν τα δημιουργικά όνειρά τους σε αναμονή, επειδή έχουν παιδιά. Δεν μπορούν να κλειστούν σε μια καλύβα όπως ο J.D. Salinger και να μην βλέπουν κανέναν για μήνες, ενώ παράλληλα να έχουν οικογένεια. Την οποία φροντίζει η γυναίκα τους (μαζί και τους ίδιους).

Η συγγραφή έφερε την ισορροπία στη ζωή μου, στην οικογένεια, στη σχέση μου με τους σημαντικούς άλλους και αυτό δεν το ανταλλάσσω με τίποτα άλλο.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι οι δημιουργικές μητέρες έχουν ίσως τη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να υλοποιήσουν τα όνειρά τους. Γιατί; Επειδή είναι σχεδόν ανέφικτο για εκείνες, αλλά το κάνουν εφικτό.

Αν έχεις ακούσει κι εσύ παρόμοιες φράσεις ή αν έχεις στο νου σου κάτι που δεν έχεις ακόμα πραγματοποιήσει, θα χαρώ πολύ να σε ακούσω! Γράψε μου στα σχόλια παρακάτω.